1- Normal bir durumda (kadına
karşı nefsinde aşırı bir arzu duymayanlar için) evlenmek müekked sünnettir.
2- Şiddetli bir şehevi taşkınlık
ve arzu halinde evlenmek farzdır.
3- Kadının haklarını yerine
getirememekten korkulursa evlenmek mekruh olur.
Allah (c.c) şöyle buyuruyor:
"Aranızdan evli olmayanları, köle ve
cariyelerinizden iyi olanları evlendirin. Eğer fakir iseler, Allah onları
lûtfu ile zengin yapar. Allah, lûtfu bol olan, hakkıyla bilendir."
(Nûr: 32)
"Şüphesiz
ki biz, senden önce Rasuller gönderdik. Onlara da zevceler ve evlâtlar
verdik."
(Rad: 38)
Abdullah
(r.a) demiştir ki: Rasulullah (s.a.s) şöyle buyurdu:
"Ey
gençler! Evlenmeye gücü yeten evlensin. Zira evlilik gözü ve ferci iyi
korur. Gücü yetmeyen de oruç tutsun. Çünkü oruç, gencin kendisini
günahlardan koruyan bir kalkandır."
(Buharı, Müslim, Ebu Davud, Tirmizi, Nesei) Rasulullah (s.a.s) şöyle
buyurdu:
"Üç
kişi vardır ki, Allah onlara yardım etmeyi üzerine almıştır:
"Birincisi; borcunu ödemek isteyen mükâtib
ikincisi; namuslu kalmak niyetiyle
evlenen kişi,
üçüncüsü de; Allah yolunda cihad eden
kişidir."
(Tirmizi, Nesei, Hakim)
Enes
(r.a)'den şöyle rivayet edilmiştir: Rasulullah (s.a.s) evlenmeyi emreder,
hiç evlenmemeyi ise şiddetle yasaklardı. Ve şöyle buyururdu:
"Sevimli
çocuk yapan kadınlarla evlenin. Çünkü kıyamet gününde diğer nebilere karşı
sizin çokluğunuzla övüneceğim."
(Ahmed) İbn Hibban rivayet
etti ve Sahih dedi.
|